 |
      |
Lennaert Maes was de voorman van Lenny & De Wespen, maar na twee albums met die groep is hij er nu volledig klaar voor om een solo-album onder zijn eigen naam uit te brengen. Met "Verschil moet er zijn" heeft hij een pareltje afgeleverd waarbij ook de songs verschillend genoeg zijn om te kunnen boeien. Zowel muziek met reggae-invloeden, als funky groovy ritmes zijn te horen, vrolijke noten afgewisseld met melancholische klanken. Een volwaardig album. Bekijk de fotoreportage!!! --->
'Kom' is een vrolijk nummer en volgens mij eveneens een sterk lied, één van de beste nummers. Na het reggaeklinkende 'Het is zo heet' volgt 'Italianen 2', waarbij de 2 staat voor het tweede nummer met die titel (omdat Raymond Van Het Groenewoud ooit al een nummer maakte met dezelfde titel). Aanleiding voor dit lied is het contact met Italianen vanwege zijn vrouw die Italiaanse is. De stereotypen vliegen ons om de oren. Het funky aanvoelende 'Neem mij mee' wordt gevolgd door een nummer dat aangekondigd wordt met de woorden dat een ruzie gerechtvaardigd is als er iets goed uit voortvloeit, waarna 'Alles kan beter' zeer rustig ingezet wordt en knap groeit naar het einde toe. 'Vriend, mijn vriend' wordt op het album mee ingezongen door Ernst Jansz, maar hier neemt gitarist Roeland die zangpartij voor zijn rekening. Verder op de setlist 'Een nieuwe religie', 'Meneertje nee' en een bewerking van 'Sitting on the dock of the bay' van Otis Redding dat nu 'Nok van het dak' heet. 'Als de nacht valt' bevat de wel heel leuke zin "Gaat het niet zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat". Ook in andere nummers valt het ons op dat Lennaert gevatte woordspelingen in zijn teksten weet te verwerken! Na 'Als ik terugdenk' en 'Wees mijn vrouw' zit de set en albumvoorstelling erop. Als bisnummers volgen nog 'Ilse', een grappig liedje over kannibalisme, en 'Als het kan' uit het album 'Geen helden meer'. Lennaert Maes stelde dit album voor in Het Wagehuys te Leuven, en deed dit met live band die ook tijdens zijn optredens aan zijn zijde zullen staan. Hierin Jan Eggermont op sax, Roeland Vandemoortele op gitaar, producer Ron Reuman achter drums, Hans Francken aan de toetsen en Axl Peleman op basgitaar. Hopelijk kom je ze deze zomer op één of ander festival tegen en kun je eveneens ervan genieten ...
|
|||
Het optreden wordt opgesmukt met grote foto's waarop koppels te zien zijn, telkens twee mensen die op de één of andere manier grondig verschillen en soms ook een link hebben met het lied dat vertolkt wordt. Met 'Verschil moet er zijn' opent Lennaert ook zijn albumvoorstelling, gevolgd door 'Niet ongelukkig' en 'Soms', een troostliedje zoals hij dit zelf omschrijft.
